Έτος 2021 και ο Αργύρης Σιάγκος, φίλος μου, είναι Ψηλά, στον Ουρανό...
Εδώ κάτω, στους γήινους... που ασχοληθήκαμε με τα bloggs, η google μας ενημέρωσε πως θα διαγραφούν λογαριασμοί που έχουν να κινηθούν, πριν δυο χρόνια.
Στεναχωρέθηκα, που ενώ στα χαρτιά τα γραπτά μένουν, αλλά στον αέρα του ίντερνετ, δεν "χωράνε"...
Ενώ τρέχω και δεν φτάνω για τα δικά μου, που είναι και πολλά (όπως και τα χρόνια, 15! Λήγει η προθεσμία στις 21/1/21), αγχώθηκα για τα bloggs Των Απόντων Φίλων...
Εγώ του τα είχα ανοίξει, υπήρξα η "δασκάλα" του, ύστερα έμαθε, τα "δούλευε" μόνος του, αλλά επιδόθηκε περισσότερο στο Φεις και στο τσατ και συλλέγοντας χιλιάδες σπάνια παλιά τραγούδια.
Δεν ξέρω τι απέγιναν τα "ενθύμιά" του.
Εκείνο που ξέρω ή μάλλον, ένιωσα, ήταν πως πρέπει να "κρατήσω" αυτά τα γραπτά, έτσι, ως χρέος φίλης, στην Αιώνια μνήμη του.
Δεν ξέρω πως θα το πάρουν οι συγγενείς του.
Δεν επιδιώκω δόξα ή πνευματικά δικαιώματα.
Να τον "σώσω" στον ιντερνετικό αέρα, θέλω μόνο.
Να ζήσουν να τον θυμούνται, όχι μόνο οι συγγενείς, αλλά όλο το χωριό, με αγάπη.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ, ΑΡΓΥΡΗ!
ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
Η Κατερίνα η συμμαθήτριά σου που δεν την πήγαινες στα Σχολικά μας χρόνια, την θεωρούσες ελαφρόμυαλη, αλλά στο μέλλον, βρίσκοντας παντού κυκλάμινα στις αναζητήσεις της google, μ' έψαξες... κι από τότε αναπτύξαμε δυνατή φιλία.
Αυτά, ως προς τις εξηγήσεις.
Υγ. Ήταν 12 Ιανουαρίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.